/ˈmɪl̥ta/
UppruniFrom Old Norse milti, from Proto-Germanic *miltiją.
Beygingarmilta(genitive, singular) · miltu(nominative, plural) · milta(indefinite, nominative, singular) · miltað(definite, nominative, singular) · miltu(indefinite, nominative, plural) · miltun(definite, nominative, plural) · milta(accusative, indefinite, singular) · miltað(accusative, definite, singular) · miltu(accusative, indefinite, plural) · miltun(accusative, definite, plural) · milta(dative, indefinite, singular) · miltanu(dative, definite, singular) · miltum(dative, indefinite, plural) · miltunum(dative, definite, plural) · milta(genitive, indefinite, singular) · miltans(definite, genitive, singular) · miltna(genitive, indefinite, plural) · miltnanna(definite, genitive, plural) · milti(alternative)