/ˈrɪsta/
UppruniFrom Old Norse rísta.
- weakto cut, to carve
- intransitive, weakto draw
- weakto toast
“ristað brauð” — toasted bread
Beygingarristi(indicative, past, singular, third-person) · rist(supine) · ristur(masculine, nominative, singular) · rist(feminine, nominative, singular) · rist(neuter, nominative, singular) · ristir(masculine, nominative, plural) · ristar(feminine, nominative, plural) · rist(neuter, nominative, plural) · ristan(accusative, masculine, singular) · rista(accusative, feminine, singular) · rist(accusative, neuter, singular) · rista(accusative, masculine, plural) · ristar(accusative, feminine, plural) · rist(accusative, neuter, plural) · ristum(dative, masculine, singular) · ristri(dative, feminine, singular) · ristu(dative, neuter, singular) · ristum(dative, masculine, plural) · ristum(dative, feminine, plural) · ristum(dative, neuter, plural)