/ˈsɛnta/
UppruniFrom Old Norse senda, from Proto-Germanic *sandijaną.
Beygingarsendi(indicative, past, singular, third-person) · sent(supine) · sendur(masculine, nominative, singular) · send(feminine, nominative, singular) · sent(neuter, nominative, singular) · sendir(masculine, nominative, plural) · sendar(feminine, nominative, plural) · send(neuter, nominative, plural) · sendan(accusative, masculine, singular) · senda(accusative, feminine, singular) · sent(accusative, neuter, singular) · senda(accusative, masculine, plural) · sendar(accusative, feminine, plural) · send(accusative, neuter, plural) · sendum(dative, masculine, singular) · sendri(dative, feminine, singular) · sendu(dative, neuter, singular) · sendum(dative, masculine, plural) · sendum(dative, feminine, plural) · sendum(dative, neuter, plural)