/ˈsɪl̥cɪ/
UppruniInherited from Old Norse silki (“silk”), ultimately from Latin sēricum.
Beygingarsilkis(genitive, singular) · silki(indefinite, nominative, singular) · silkið(definite, nominative, singular) · silki(accusative, indefinite, singular) · silkið(accusative, definite, singular) · silki(dative, indefinite, singular) · silkinu(dative, definite, singular) · silkis(genitive, indefinite, singular) · silkisins(definite, genitive, singular)