/støyːr/
UppruniFrom Old Norse staurr, from Proto-Germanic *stauraz.
- masculinepost, pole
- masculinea stiff person
Beygingarstaurs(genitive, singular) · staurar(nominative, plural) · staur(indefinite, nominative, singular) · staurinn(definite, nominative, singular) · staurar(indefinite, nominative, plural) · staurarnir(definite, nominative, plural) · staur(accusative, indefinite, singular) · staurinn(accusative, definite, singular) · staura(accusative, indefinite, plural) · staurana(accusative, definite, plural) · staur(dative, indefinite, singular) · staurnum(dative, definite, singular) · staurum(dative, indefinite, plural) · staurunum(dative, definite, plural) · staurs(genitive, indefinite, singular) · staursins(definite, genitive, singular) · staura(genitive, indefinite, plural) · stauranna(definite, genitive, plural)
Heimild: Wiktionary