/striːð/
UppruniFrom Old Norse stríð n, from Proto-Germanic *strīdaz.
Beygingarstríðs(genitive, singular) · stríð(nominative, plural) · stríð(indefinite, nominative, singular) · stríðið(definite, nominative, singular) · stríð(indefinite, nominative, plural) · stríðin(definite, nominative, plural) · stríð(accusative, indefinite, singular) · stríðið(accusative, definite, singular) · stríð(accusative, indefinite, plural) · stríðin(accusative, definite, plural) · stríði(dative, indefinite, singular) · stríðinu(dative, definite, singular) · stríðum(dative, indefinite, plural) · stríðunum(dative, definite, plural) · stríðs(genitive, indefinite, singular) · stríðsins(definite, genitive, singular) · stríða(genitive, indefinite, plural) · stríðanna(definite, genitive, plural)