[ˈra.ti.oː], [ˈrat.t͡si.o]
OriginFrom ratus/reor (“to compute”) + -tiō.
- declension-3reason, reasoning, explanation, ground, motive, rationality, rationale, purpose
“qua ratione” — for what reason
“at tū, seu ratiō tē nostrīs appulit ōrīs sīve deus, rēgnī commodā carpe meī.” — But you, whether purpose or some god has driven you to our shores, enjoy the benefits of my kingdom. (trans. Anne and Peter Wiseman, 2011)
- declension-3calculation, account, accounting, reckoning, computation, business
“inire rationem” — to count
“Habent enim ratiōnem cum terrā, quae numquam recūsat imperium nec umquam sine ūsūrā reddit, quod accēpit, sed aliās minōre, plērumque maiōre cum faenore.” — For [farmers] have a “running account” with the earth, which never refuses their authority, nor ever returns [what it has received] without interest — although sometimes at a lower [rate], and more of
- declension-3procedure, course, manner, method, mode, conduct, plan
“qua ratione” — in what manner
“inire rationem” — to take an initiative, to form a plan
“vix ratio iniri posset” — a plan could hardly be formed
- declension-3theory, view
- declension-3doctrine, system, philosophy (collective body of the teachings of a school of thought)
- declension-3view, opinion, advice, consult
- declension-3register (list)
- declension-3regard, respect, interest, consideration
- declension-3reference, relation, respect
Formsratiō(canonical, feminine) · ratiōnis(genitive) · ratiō(nominative, singular) · ratiōnēs(nominative, plural) · ratiōnis(genitive, singular) · ratiōnum(genitive, plural) · ratiōnī(dative, singular) · ratiōnibus(dative, plural) · ratiōnem(accusative, singular) · ratiōnēs(accusative, plural) · ratiōne(ablative, singular) · ratiōnibus(ablative, plural) · ratiō(singular, vocative) · ratiōnēs(plural, vocative)