[ˈtʊr.ba], [ˈtur.ba]
OriginProbably from Ancient Greek τύρβη (túrbē, “tumult, disorder, turmoil”), from Proto-Indo-European *(s)twerH- (“to rotate, swirl, twirl, move around”); related to English storm.
- declension-1, feminineturmoil, disorder, stir, disturbance, tumult, uproar, hubbub, commotion, trouble, confusion, disarray, brawl
- declension-1, femininemob, crowd, throng
- declension-1, femininemultitude
“acceptis autem quinque panibus et duobus piscibus respexit in caelum et benedixit illis et fregit et distribuit discipulis suis ut ponerent ante turbas” — Then [Jesus] took the five loaves and the two fishes, and looking up to heaven, he blessed them, and broke, and gave to the disciples to set before the multitude.
- active, form-of, imperative, present, second-personsecond-person singular present active imperative of turbō
Formsturbae(genitive) · turba(nominative, singular) · turbae(nominative, plural) · turbae(genitive, singular) · turbārum(genitive, plural) · turbae(dative, singular) · turbīs(dative, plural) · turbam(accusative, singular) · turbās(accusative, plural) · turbā(ablative, singular) · turbīs(ablative, plural) · turba(singular, vocative) · turbae(plural, vocative) · turbā(canonical)