/duːs/
OriginBorrowed from French doux.
- mild, gentle, tender, soft, not harsh
Formsduussen(masculine) · duusst(neuter) · méi duuss(comparative) · am duussten(superlative) · hien ass duuss(masculine, predicative, singular) · si ass duuss(feminine, predicative, singular) · et ass duuss(neuter, predicative, singular) · si si duuss(plural, predicative) · si sinn duuss(plural, predicative) · duussen(accusative, attributive, masculine, nominative, singular, with-determiner) · duuss(accusative, attributive, feminine, nominative, singular, with-determiner) · duusst(accusative, attributive, neuter, nominative, singular, with-determiner) · duuss(accusative, attributive, nominative, plural, with-determiner) · duussen(accusative, masculine, nominative, singular, without-determiner) · duuss(accusative, feminine, nominative, singular, without-determiner) · duusses(accusative, neuter, nominative, singular, without-determiner) · duusser(accusative, nominative, plural, without-determiner) · duussen(dative, masculine, singular, with-head) · duusser(dative, feminine, singular, with-head) · duussen(dative, neuter, singular, with-head)
Source: Wiktionary — CC BY-SA 4.0