[mæɫuô̯t]
OriginFrom the same stem as meli (“lie(s)”), made into a second conjugation verb (ending -ot).
- intransitive, transitiveto lie, to tell lies (to say something that is not true knowingly, intentionally)
“apzināti melot” — to lie deliberately
“kurš tad šodien tev meloja?” — who, then, lied to you like that?
“neviens cits neprata melot tik plaši un tik sirsnīgi” — nobody else knows how to lie so well and so sincerely
Formsconjugation(second-person) · meloju(present) · melo(present) · meloju(past) · es(first-person, indicative, singular) · meloju(first-person, indicative, present, singular) · meloju(first-person, indicative, past, singular) · melošu(first-person, future, indicative, singular) · -(first-person, imperative, singular) · tu(indicative, second-person, singular) · melo(indicative, present, second-person, singular) · meloji(indicative, past, second-person, singular) · melosi(future, indicative, second-person, singular) · melo(imperative, second-person, singular) · viņš(indicative, singular, third-person) · viņa(indicative, singular, third-person) · melo(indicative, present, singular, third-person) · meloja(indicative, past, singular, third-person) · melos(future, indicative, singular, third-person) · lai melo(imperative, singular, third-person)