HerkomstLeenwoord uit het Oudfrans, zie blâmer. Verder te herleiden tot Latijn blastemare/blasphemare en uiteindelijk Grieks βλασφημία (zie ook blasfemie). In de betekenis van ‘smet’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1265.
- een slechte reputatie
“Je moet geen blaam op hem werpen.”
- obsoleteschuld 2, verantwoordelijkheid
Vormenblamen(plural)