/ˈboɣə(n)/
HerkomstIn de betekenis van ‘pochen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1477
- unergative~ op: erkenning opeisen voor iets
“Hij boogde op zijn aanzienlijke kennis van zaken.”
- form-ofmeervoud verleden tijd van buigen
“Wij bogen.”
“Jullie bogen.”
“Zij bogen.”
- form-of, pluralmeervoud van het zelfstandig naamwoord boog
Vormenboogde(past) · geboogd(past, participle) · te bogen(active, infinitive, imperfect, present, long-form) · zullen bogen(active, infinitive, imperfect, future, short-form) · te zullen bogen(active, infinitive, imperfect, future, long-form) · hebben geboogd(active, infinitive, perfect, present, short-form) · te hebben geboogd(active, infinitive, perfect, present, long-form) · geboogd zullen hebben(active, infinitive, perfect, future, short-form) · geboogd te zullen hebben(active, infinitive, perfect, future, long-form) · bogend(imperfect, participle) · ev.
boog(imperative) · boge(subjunctive) · boog(indicative, imperfect, present, singular, first-person) · boogt(indicative, imperfect, present, singular, second-person) · boogt(indicative, imperfect, present, singular, third-person) · boogde(indicative, imperfect, past, singular, first-person) · boogde(indicative, imperfect, past, singular, second-person) · boogde(indicative, imperfect, past, singular, third-person) · boogden(indicative, imperfect, past, plural, first-person) · boogden(indicative, imperfect, past, plural, second-person)