/ˈboːtə(n/
HerkomstIn de betekenis van ‘slaan, kloppen’ voor het eerst aangetroffen in 1080.
- form-of, pluralmeervoud van het zelfstandig naamwoord boot
“In haar belevenis waren de langsvarende boten immens groot geweest en de golven die zij veroorzaakten reusachtig.”
Vormenbootte(past) · geboot(past, participle) · te boten(active, infinitive, imperfect, present, long-form) · zullen boten(active, infinitive, imperfect, future, short-form) · te zullen boten(active, infinitive, imperfect, future, long-form) · hebben geboot(active, infinitive, perfect, present, short-form) · te hebben geboot(active, infinitive, perfect, present, long-form) · geboot zullen hebben(active, infinitive, perfect, future, short-form) · geboot te zullen hebben(active, infinitive, perfect, future, long-form) · botend(imperfect, participle) · ev.
boot(imperative) · bote(subjunctive) · boot(indicative, imperfect, present, singular, first-person) · boot(indicative, imperfect, present, singular, second-person) · boot(indicative, imperfect, present, singular, third-person) · bootte(indicative, imperfect, past, singular, first-person) · bootte(indicative, imperfect, past, singular, second-person) · bootte(indicative, imperfect, past, singular, third-person) · bootten(indicative, imperfect, past, plural, first-person) · bootten(indicative, imperfect, past, plural, second-person)