Originvan het Latijnse daemon (geest; demoon); van het Oudgriekse δαίμων, daímôn (goddelijkheid;geest)
- een boze geest of gevallen engel of ander bovennatuurlijk wezen
“Aan iedere doodszonde wordt een bepaalde demon toegeschreven.”
“Met het goed gemikt openen en sluiten van een luik tussen twee ruimtes krijgt Maxwells demon alle warme moleculen aan de ene en alle koude aan de andere kant.”
“Er is niemand anders in jouw hoofd. Jij stelt de vragen zelf, demonen bestaan niet. Jij bent jouw eigen demon.”
Formsdemonen, demons(plural) · demoontje(diminutive, singular) · demoontjes(diminutive, plural)