ˈdɛijə(n)
- toenemen, groeien, tot wasdom komen
- form-of, pluralmeervoud van het zelfstandig naamwoord dij
“Ik had pijn van de kramp in mijn dijen en onder in mijn rug.”
“Met het vilmes stroopte hij de rode vacht van de dijen en de pootjes.”
Vormendijde(past) · gedijd(past, participle) · te dijen(active, infinitive, imperfect, present, long-form) · zullen dijen(active, infinitive, imperfect, future, short-form) · te zullen dijen(active, infinitive, imperfect, future, long-form) · zijn gedijd(active, infinitive, perfect, present, short-form) · te zijn gedijd(active, infinitive, perfect, present, long-form) · gedijd zullen zijn(active, infinitive, perfect, future, short-form) · gedijd te zullen zijn(active, infinitive, perfect, future, long-form) · dijend(imperfect, participle) · ev.
dij(imperative) · dije(subjunctive) · dij(indicative, imperfect, present, singular, first-person) · dijt(indicative, imperfect, present, singular, second-person) · dijt(indicative, imperfect, present, singular, third-person) · dijde(indicative, imperfect, past, singular, first-person) · dijde(indicative, imperfect, past, singular, second-person) · dijde(indicative, imperfect, past, singular, third-person) · dijden(indicative, imperfect, past, plural, first-person) · dijden(indicative, imperfect, past, plural, second-person)