ˈɛrᵊnst
HerkomstIn de betekenis van ‘serieuze gestemdheid, oprechtheid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1100
- stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien
“De ernst van de situatie bereikte zijn hoogtepunt.”
- de keer dat men ernstig is
“Ze sprak met grote ernst aan de gevolgen van haar beslissing.”
- masculine, namejongensnaam
VormenErnsts(genitive, singular)