/'ɦatə(n)/
HerkomstIn de betekenis van ‘sterke afkeer voelen’ voor het eerst aangetroffen in 901
- transitivekwade gevoelens jegens iemand koesteren
- ergens een hekel aan hebben
“Ik haatte dit soort geklauter en was dolblij toen de rotswand weer overging in sneeuw waarin ik stap voor stap nieuwe treden met mijn hiel hakte.”
“Het was gemakkelijk om de Engelsen te haten, ten slotte zo gemakkelijk dat het een plezier was ze te doden.”
Vormenhaatte(past) · gehaat(past, participle) · te haten(active, infinitive, imperfect, present, long-form) · zullen haten(active, infinitive, imperfect, future, short-form) · te zullen haten(active, infinitive, imperfect, future, long-form) · hebben gehaat(active, infinitive, perfect, present, short-form) · te hebben gehaat(active, infinitive, perfect, present, long-form) · gehaat zullen hebben(active, infinitive, perfect, future, short-form) · gehaat te zullen hebben(active, infinitive, perfect, future, long-form) · hatend(imperfect, participle) · ev.
haat(imperative) · hate(subjunctive) · haat(indicative, imperfect, present, singular, first-person) · haat(indicative, imperfect, present, singular, second-person) · haat(indicative, imperfect, present, singular, third-person) · haatte(indicative, imperfect, past, singular, first-person) · haatte(indicative, imperfect, past, singular, second-person) · haatte(indicative, imperfect, past, singular, third-person) · haatten(indicative, imperfect, past, plural, first-person) · haatten(indicative, imperfect, past, plural, second-person)