ˈkenɑu
Herkomsteponiem van de 16e-eeuwse Nederlandse verzetsstrijdster Kenau Simons , in de betekenis van ‘manwijf’ voor het eerst aangetroffen in 1660
- moedige, sterke of strijdlustige vrouw, een vrouw met haar op haar tanden
Vormenkenaus(plural) · kenautje(diminutive, singular) · kenautjes(diminutive, plural)