kort
Herkomstvia Middelnederlands corde van Frans corde, in de betekenis van ‘touw’ voor het eerst aangetroffen in 1277
- streng van in elkaar gedraaide vezels, gebruikt als middel om zaken bij elkaar te binden of trekkracht uit te oefenen
“Het koord brak en de lading viel van het dak af.”
Vormenkoorden(plural) · koordje(diminutive, singular) · koordjes(diminutive, plural)