/stɛːl/, /stɛil/
HerkomstIn de betekenis van ‘sterk hellend’ voor het eerst aangetroffen in 1285
- onder een grote helling ten opzichte van horizontaal
“Met deze terreinwagen kom je de steilste berghellingen op.”
“Na dagenlang rijden kwamen zij op een hoge bergwei en het 'pad werd nu zo steil, dat Pietje en Sint de paarden bij de teugel namen en te voet naar boven klommen.”
“Wat een beest! Eromheen lopen was geen optie omdat de berg te steil was.”
- ~ haar recht, zonder krullen
“Het is nu weer mode om steil haar te hebben, dus weg met de krultang.”
Vormensteiler(uninflected, comparative) · steilst(uninflected, superlative) · steile(inflected, positive) · steilere(inflected, comparative) · steilste(inflected, superlative) · steils(partitive, positive) · steilers(partitive, comparative)