HerkomstLeenwoord uit het Spaans, in de betekenis van ‘diakritisch teken’ voor het eerst aangetroffen in 1847
- het diakritisch teken ~ dat meestal boven letters wordt aangebracht.
“De ã, ñ, õ, ũ, Ã, Ñ, Õ en Ũ zijn voorbeelden van toepassing van de tilde.”
- in de natuurwetenschappen als zelfstandig symbool gebruikt om evenredigheid aan te duiden.
- form-ofenkelvoud verleden tijd van tillen
“Ik tilde.”
“Jij tilde.”
“Hij, zij, het tilde.”
Vormentildes(plural) · tildetje(diminutive, singular) · tildetjes(diminutive, plural)