HerkomstLeenwoord uit het Noors, in de betekenis van ‘scherp kijken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1504
- unergativeaandachtig, onderzoekend naar iets kijken
“Met een verrekijker tuurt hij naar de vogels.”
“Kapitein Smit knijpt zijn ogen tot spleetjes en tuurt over de zee.”
Vormentuurde(past) · getuurd(past, participle) · te turen(active, infinitive, imperfect, present, long-form) · zullen turen(active, infinitive, imperfect, future, short-form) · te zullen turen(active, infinitive, imperfect, future, long-form) · hebben getuurd(active, infinitive, perfect, present, short-form) · te hebben getuurd(active, infinitive, perfect, present, long-form) · getuurd zullen hebben(active, infinitive, perfect, future, short-form) · getuurd te zullen hebben(active, infinitive, perfect, future, long-form) · turend(imperfect, participle) · ev.
tuur(imperative) · ture(subjunctive) · tuur(indicative, imperfect, present, singular, first-person) · tuurt(indicative, imperfect, present, singular, second-person) · tuurt(indicative, imperfect, present, singular, third-person) · tuurde(indicative, imperfect, past, singular, first-person) · tuurde(indicative, imperfect, past, singular, second-person) · tuurde(indicative, imperfect, past, singular, third-person) · tuurden(indicative, imperfect, past, plural, first-person) · tuurden(indicative, imperfect, past, plural, second-person)