/vy.rə(n)/
Herkomstww: met vuur wordt het buskruit ontstoken
- unergativeschoten lossen
“Zij vuurden op de aanstormende vijand.”
- gemaakt van dennenhout of het hout van een spar
- form-of, pluralmeervoud van het zelfstandig naamwoord vuur
“De Zweden dansen tijdens de midzomeravond om de meiboom en in andere landen worden vuren aangestoken om het verleden te verbranden.”
Vormenvuurde(past) · gevuurd(past, participle) · te vuren(active, infinitive, imperfect, present, long-form) · zullen vuren(active, infinitive, imperfect, future, short-form) · te zullen vuren(active, infinitive, imperfect, future, long-form) · hebben gevuurd(active, infinitive, perfect, present, short-form) · te hebben gevuurd(active, infinitive, perfect, present, long-form) · gevuurd zullen hebben(active, infinitive, perfect, future, short-form) · gevuurd te zullen hebben(active, infinitive, perfect, future, long-form) · vurend(imperfect, participle) · ev.
vuur(imperative) · vure(subjunctive) · vuur(indicative, imperfect, present, singular, first-person) · vuurt(indicative, imperfect, present, singular, second-person) · vuurt(indicative, imperfect, present, singular, third-person) · vuurde(indicative, imperfect, past, singular, first-person) · vuurde(indicative, imperfect, past, singular, second-person) · vuurde(indicative, imperfect, past, singular, third-person) · vuurden(indicative, imperfect, past, plural, first-person) · vuurden(indicative, imperfect, past, plural, second-person)