ˈwafka, u̯afka
Pochodzeniepol. ława + -ka
- diminutiveod: ława
- twardy mebel do siedzenia dla kilku osób
“Wieczorem siedzieliśmy na ławce w parku.”
- szkolny mebel do nauki
“Najtrwalsze w życiu przyjaźnie, to te ze szkolnej ławki.”
- Old-Polish, contemporary( gw. (Śląsk Cieszyński)) kładka
- szeroka, kilkuosobowa gondola kolejki krzesełkowej
- staropolska miara długości równa 4,466 cm
- zob. ławki
Formyławki(genitive, singular) · ławce(dative, singular) · ławkę(accusative, singular) · ławką(instrumental, singular) · ławce(locative, singular) · ławko(vocative, singular) · ławki(nominative, plural) · ławek(genitive, plural) · ławkom(dative, plural) · ławki(accusative, plural) · ławkami(instrumental, plural) · ławkach(locative, plural) · ławki(vocative, plural)