ˈʒuraf, žuraf
Pochodzenieprasł. *žerav'ь < prasł. *žerav-jь → 'żuraw, Grus cinerea'
- Grus, duży ptak bagienny odbywający sezonowo masowe przeloty, należący do podrodziny żurawi
“Żurawie szukają pożywienia na bagnach i łąkach.”
“Po wyjściu księdza Barbara krążyła po celi. Zobaczyła w zakratowanym oknie klucz żurawi, powracających do cieplejszych krajów.”
- urządzenie dźwignicowe z kolumną i wysięgnikiem służące do podnoszenia i przenoszenia ciężarów na niewielkie odległości
“Żuraw podnosi ciężkie kontenery.”
- rodzaj dźwignicy do wydobywania wody ze studni
“Studnie z żurawiami były kiedyś charakterystycznym elementem gospodarstw na Podlasiu.”
- jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego
Formyżurawia(genitive, singular) · żurawiowi(dative, singular) · żurawia(accusative, singular) · żurawiem(instrumental, singular) · żurawiu(locative, singular) · żurawiu(vocative, singular) · żurawie(nominative, plural) · żurawi(genitive, plural) · żurawiom(dative, plural) · żurawie(accusative, plural) · żurawiami(instrumental, plural) · żurawiach(locative, plural) · żurawie(vocative, plural) · Żurawia(genitive, singular) · Żurawiowi(dative, singular) · Żurawia(accusative, singular) · Żurawiem(instrumental, singular) · Żurawiu(locative, singular) · Żurawiu(vocative, singular)
Źródło: Wikisłownik