ˈalarm, alarm
Pochodzeniefranc. alarme < franc. a lerme (do broni) lub wł. all’arme (do broni) rzecz.: wł. allarme (alarm); w polskim, jak w niem. Lärm bez a-: larmo, larma, larum
- sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem
“W pomieszczeniu rozległ się alarm i wszyscy wybiegli w popłochu”
- urządzenie do nadawania sygnału alarmu (1.1)
“Kupiłem alarm do swojego mieszkania.”
- wezwanie do działania
Formyalarmu(genitive, singular) · alarmowi(dative, singular) · alarmem(instrumental, singular) · alarmie(locative, singular) · alarmie(vocative, singular) · alarmy(nominative, plural) · alarmów(genitive, plural) · alarmom(dative, plural) · alarmy(accusative, plural) · alarmami(instrumental, plural) · alarmach(locative, plural) · alarmy(vocative, plural)