ˈbwɔtɔ, bu̯oto
Pochodzenieod prasł. *bolto, od prabałtosłowiańskiego słowa o znaczeniu biały, od praindoeur. rdzenia bhēlo- lub bhōla- (przez to spokrewnione etymologicznie z pol. biały)
- mieszanina ziemi i wody
“Ktoś naniósł błota do mieszkania i nie posprzątał.”
- bagno, obszar bagnisty
- metaphoricsytuacja lub środowisko dwuznaczne moralnie
- osady strącone w procesie produkcji cukru w błotniarkach
Formybłota(genitive, singular) · błotu(dative, singular) · błotem(instrumental, singular) · błocie(locative, singular) · błota(nominative, plural) · błot(genitive, plural) · błotom(dative, plural) · błota(accusative, plural) · błotami(instrumental, plural) · błotach(locative, plural) · błota(vocative, plural)