ˈbarɔ̃n, barõn
Pochodzenieniem. Baron < franc. baron od germ. *bar → goły
- niski tytuł arystokratyczny
- osoba nosząca tytuł barona (1.1)
“Baron podziwiał przebojową arię falsecisty.”
- potentat finansowy
Formybaronowie(nominative, plural) · barona(genitive, singular) · baronów(genitive, plural) · baronowi(dative, singular) · baronom(dative, plural) · barona(accusative, singular) · baronów(accusative, plural) · baronem(instrumental, singular) · baronami(instrumental, plural) · baronie(locative, singular) · baronach(locative, plural) · baronie(vocative, singular) · baronowie(vocative, plural) · barony(depreciative, nominative, vocative, plural) · baronowie(depreciative, nominative, vocative, plural)