ˈbarva, barva
Pochodzenieczes. barva < śwn. varwe (> niem. Farbe)
- cecha przedmiotu, określająca, część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot
“Niebo ma niebieską barwę.”
- charakterystyczne brzmienie, dzięki któremu można rozpoznać źródło tego dźwięku pośród innych
- barwy: rumieniec
“Zosia na myśl o Zbigniewie od razu nabrała barw.”
- Old-Polishróż do twarzy
- Old-Polishliberia
- Old-Polishpozór