brnɔ̃ɲt͡ɕ, brnõńć
Pochodzenieprasł. *brьdnǫti
- z trudem pokonywać jakiś teren (wodny, grząski, piaszczysty)
“Ciężarówka mozolnie brnęła przez zaspy śnieżne.”
“A my brniemy i brniemy.”
- być w niekorzystnej sytuacji, z której ciężko znaleźć wyjście
Formybrnę(singular, first-person, present) · brniesz(singular, second-person, present) · brnie(singular, third-person, present) · brniemy(plural, first-person, present) · brniecie(plural, second-person, present) · brną(plural, third-person, present) · brnąłem(singular, first-person, past) · brnąłeś(singular, second-person, past) · brnął(singular, third-person, past) · brnęliśmy(plural, first-person, past) · brnęliście(plural, second-person, past) · brnęli(plural, third-person, past) · brnęłam(singular, first-person, past) · brnęłaś(singular, second-person, past) · brnęła(singular, third-person, past) · brnęłyśmy(plural, first-person, past) · brnęłyście(plural, second-person, past) · brnęły(plural, third-person, past) · brnęłom(singular, first-person, past, potential, rare) · brnęłoś(singular, second-person, past, potential, rare)