ˈbrɔ̃na, brõna
Pochodzenieod prasł. *borna → obrona, ochrona, osłona, potem również również przedmiot broniący, powstrzymujący, szczególnie brama, przegroda tama; to od czasownika prasł. *broniti
- narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie
“Był w szopie, gdzie z Wężem opatrywał pług, sochę i brony, motyki a inne proste ówczesne gospodarskie narzędzia…”
- żelazna krata spuszczana z góry w bramach zamkowych
“Podniosły się żelazne brony we wrotach, opadł most zwodzony i garść zakonników stanowiąca załogę, wystąpiła na spotkanie”
- Old-Polishbrama
Formybrony(nominative, plural) · brony(genitive, singular) · bron(genitive, plural) · bronie(dative, singular) · bronom(dative, plural) · bronę(accusative, singular) · brony(accusative, plural) · broną(instrumental, singular) · bronami(instrumental, plural) · bronie(locative, singular) · bronach(locative, plural) · brono(vocative, singular) · brony(vocative, plural)