ˈbujät͡ɕ, bui ̯äć
- kołysać, huśtać
“Zgasił światło, położył się i patrząc na firanki, którymi bujał wiatr wpadający przez otwarte okno, zasnął jak kamień.”
- unosić się w powietrzu
- korzystać ze swobody, biegać swobodnie
“(…) jeździec stracił równowagę, pochylił się i upadł, a wolny rumak bujał już daleko po polu.”
- bujnie wysoko rosnąć
- slangoszukiwać, opowiadać niestworzone historie
- dialectaloszukiwać
- poruszać się w tył i w przód
“Dziecko buja się na huśtawce.”
- colloquialpodkochiwać się
“Adam buja się w Agnieszce od podstawówki.”
- colloquial, slangiść, odchodzić, spadać
“Bujaj się! – nie pożyczę ci pieniędzy.”
Formybujam(singular, first-person, present) · bujasz(singular, second-person, present) · buja(singular, third-person, present) · bujamy(plural, first-person, present) · bujacie(plural, second-person, present) · bujają(plural, third-person, present) · bujałem(singular, first-person, past) · bujałeś(singular, second-person, past) · bujał(singular, third-person, past) · bujaliśmy(plural, first-person, past) · bujaliście(plural, second-person, past) · bujali(plural, third-person, past) · bujałam(singular, first-person, past) · bujałaś(singular, second-person, past) · bujała(singular, third-person, past) · bujałyśmy(plural, first-person, past) · bujałyście(plural, second-person, past) · bujały(plural, third-person, past) · bujałom(singular, first-person, past, potential, rare) · bujałoś(singular, second-person, past, potential, rare)
Źródło: Wikisłownik