ˈburta, burta
Pochodzenieprawdop. litew. bùrta
- bok statku
“Majtkowie przywdziali nowe kaftany; jedni myli pokład, inni czyścili mosiężne spojenia burt i okien, na maszcie wywieszono jedną chorągiew, a na tyle statku drugą, większą”
- bok samolotu
- bok skrzyni ciężarówki
- datedpionowy brzeg kanału wodnego
- datedwykończony lamówką brzeg materiału
- datedczary
Formyburty(genitive, singular) · burcie(dative, singular) · burtę(accusative, singular) · burtą(instrumental, singular) · burcie(locative, singular) · burto(vocative, singular) · burty(nominative, plural) · burt(genitive, plural) · burtom(dative, plural) · burty(accusative, plural) · burtami(instrumental, plural) · burtach(locative, plural) · burty(vocative, plural)