ˈbɨt͡ɕɛ, byće
Pochodzenierzecz. odczas. od być
- istnienie
- znajdowanie się w jakimś miejscu
“Masz oczy marzące, i styl bycia luźny. / Na pozór łagodny, okrutny jesteś i próżny.”
- charakteryzowanie się jakąś cechą
“Rzekomo bycie uczciwym popłaca.”
- wykonywanie jakiegoś zawodu
- uczestniczenie w czymś
- należenie do jakiejś organizacji
Formybycia(nominative, plural) · bycia(genitive, singular) · być(genitive, plural) · byciu(dative, singular) · byciom(dative, plural) · bycia(accusative, plural) · byciem(instrumental, singular) · byciami(instrumental, plural) · byciu(locative, singular) · byciach(locative, plural) · bycia(vocative, plural)