ˈbujka, bui ̯ka
Pochodzeniepol. bój + -ka
- awantura połączona z biciem
“Zostali oskarżeni o spowodowanie bójki.”
Formybójki(genitive, singular) · bójce(dative, singular) · bójkę(accusative, singular) · bójką(instrumental, singular) · bójce(locative, singular) · bójko(vocative, singular) · bójki(nominative, plural) · bójek(genitive, plural) · bójkom(dative, plural) · bójki(accusative, plural) · bójkami(instrumental, plural) · bójkach(locative, plural) · bójki(vocative, plural)