ˈt͡sat͡skɔ, cacko
- colloquialcoś atrakcyjnego, małego i cennego
“Myślałem, że ten wielki dom, z jego staroświeckimi urządzeniami, możnaby przemienić na prawdziwe cacko, pod względem komfortu i estetyki.”
“Był to bardzo wartościowy młodzieniec. Istne cacko. Biegły w nauce, doskonały znawca Tanachu. Prawdziwy brylant.”
“Twoja komórka to niezłe cacko.”
Formycacka(nominative, plural) · cacka(genitive, singular) · cacek(genitive, plural) · cacku(dative, singular) · cackom(dative, plural) · cacka(accusative, plural) · cackiem(instrumental, singular) · cackami(instrumental, plural) · cacku(locative, singular) · cackach(locative, plural) · cacka(vocative, plural)