ˈt͡sarat, carat
- ustrój państwowy, w którym władza absolutna jest sprawowana przez cara
“Upadek caratu w 1917 r. oraz klęska państw centralnych w listopadzie 1918 r. nie oznaczały likwidacji zagrożenia dla odradzającego się po latach niewoli państwa polskiego”
Formycaratu(genitive, singular) · caratowi(dative, singular) · caratem(instrumental, singular) · caracie(locative, singular) · caracie(vocative, singular)