ˈt͡snɔta, cnota
Pochodzeniepłn. prasł. *čьstьnota → cześć, honor, uczciwość
- dodatnia cecha moralna
“Męstwo to cnota pomagająca w byciu wytrwałym wobec trudności i stałym w przekonaniach.”
“Cnota dobrem jest jedynie, a wszystko inne dobrem wyłącznie w naszym mniemaniu”
“Cnota, nie odzież czyni zakonnika”
- metaphoricdziewictwo
- metaphoricktoś cnotliwy
“Prawdziwa cnota krytyk się nie boi”
Formycnoty(genitive, singular) · cnocie(dative, singular) · cnotę(accusative, singular) · cnotą(instrumental, singular) · cnocie(locative, singular) · cnoto(vocative, singular) · cnoty(nominative, plural) · cnót(genitive, plural) · cnotom(dative, plural) · cnoty(accusative, plural) · cnotami(instrumental, plural) · cnotach(locative, plural) · cnoty(vocative, plural)