ˈt͡sɔfat͡ɕ, cofać
- przesuwać coś do tyłu, w poprzednie miejsce
“Oparzyłem się i natychmiast cofnąłem rękę.”
“Żeby wyjechać z garażu, musiałem cofnąć samochód.”
- odwoływać coś
“Jeśli nie spełnisz warunków, to cofnę swoją obietnicę.”
“Cofam moje oskarżenie, bo źle cię oceniłem.”
- colloquialprzesuwać się pojazdem do tyłu
“Kiedy cofałem, zderzyłem się z innym samochodem.”
- przesuwać się do tyłu, wracać w poprzednie miejsce
- uchylać się, wzdragać się
Formycofam(singular, first-person, present) · cofasz(singular, second-person, present) · cofa(singular, third-person, present) · cofamy(plural, first-person, present) · cofacie(plural, second-person, present) · cofają(plural, third-person, present) · cofałem(singular, first-person, past) · cofałeś(singular, second-person, past) · cofał(singular, third-person, past) · cofaliśmy(plural, first-person, past) · cofaliście(plural, second-person, past) · cofali(plural, third-person, past) · cofałam(singular, first-person, past) · cofałaś(singular, second-person, past) · cofała(singular, third-person, past) · cofałyśmy(plural, first-person, past) · cofałyście(plural, second-person, past) · cofały(plural, third-person, past) · cofałom(singular, first-person, past, potential, rare) · cofałoś(singular, second-person, past, potential, rare)
Źródło: Wikisłownik