t͡ʃart, čart
- obsoletezły duch, diabeł
“Czarty zamieniły ich w kamienie.”
Formyczarta(genitive, singular) · czartowi(dative, singular) · czartu(dative, singular) · czarta(accusative, singular) · czartem(instrumental, singular) · czarcie(locative, singular) · czarcie(vocative, singular) · czarty(nominative, plural) · czartów(genitive, plural) · czartom(dative, plural) · czarty(accusative, plural) · czartów(accusative, plural) · czartami(instrumental, plural) · czartach(locative, plural) · czarty(vocative, plural) · czarci(depreciative, nominative, vocative, plural)