ˈdavʲit, davʹit
Pochodzeniełac. David < gr. Δαυίδ (Dauíd), gr. Δαβίδ (Dabíd) < hebr. דוד (dawid) → umiłowany, ukochany
- imię męskie
“Dawid kupił sobie nowy samochód.”
“Ja jestem Dawid, jam jest pasterz – / Błagalną wiodę pieśń, / byś się zmiłować chciał nad Piastem, / byś żniwo zwolił zwieść”
FormyDawida(genitive, singular) · Dawidowi(dative, singular) · Dawida(accusative, singular) · Dawidem(instrumental, singular) · Dawidzie(locative, singular) · Dawidzie(vocative, singular) · Dawidowie(nominative, plural) · Dawidów(genitive, plural) · Dawidom(dative, plural) · Dawidów(accusative, plural) · Dawidami(instrumental, plural) · Dawidach(locative, plural) · Dawidowie(vocative, plural) · Dawidy(depreciative, nominative, vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik