ˈdɛbʲil, debʹil
Pochodzenieniem. debiler Mensch < łac. debilis = 'ułomny, słaby'
- obsoleteosoba upośledzona umysłowo w stopniu lekkim
“We współczesnej terminologii naukowej nie używa się określenia „debil” w stosunku do osoby niepełnosprawnej intelektualnie.”
Formydebila(genitive, singular) · debilowi(dative, singular) · debila(accusative, singular) · debilem(instrumental, singular) · debilu(locative, singular) · debilu(vocative, singular) · debile(nominative, plural) · debili(genitive, plural) · debilów(genitive, plural) · debilom(dative, plural) · debili(accusative, plural) · debilów(accusative, plural) · debilami(instrumental, plural) · debilach(locative, plural) · debile(vocative, plural)