ˈdʲjũna, dʹi ̯ũna
Pochodzenieniem. Düne, ze średniohol dune; niderl. duin
- ruchoma wydma na wybrzeżu morskim powstała przez nawiewanie piasku
“Diuna powoli przesuwała się na wschód.”
Formydiuny(genitive, singular) · diunie(dative, singular) · diunę(accusative, singular) · diuną(instrumental, singular) · diunie(locative, singular) · diuno(vocative, singular) · diuny(nominative, plural) · diun(genitive, plural) · diunom(dative, plural) · diuny(accusative, plural) · diunami(instrumental, plural) · diunach(locative, plural) · diuny(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik