ˈdɔwɛk, dou̯ek
Pochodzeniepol. dół + -ek
- diminutiveod: dół; mały dół, zagłębienie
“Wracając wieczorem do domu, wpadłem w dołek na poboczu.”
- nieznaczne wgłębienie w ciele człowieka
“Lubię gdy mnie mój chłopak całuje w dołek na ramieniu.”
- colloquial, metaphoriczasmucenie, lekka depresja
“Jurek ma dołek, bo rzuciła go wczoraj dziewczyna.”
- slangpolicyjny areszt, izba zatrzymań
“Po domowej awanturze, policja zabrała na dołek naszego sąsiada.”
- dated, dialectalmiska
Formydołki(nominative, plural) · dołka(genitive, singular) · dołków(genitive, plural) · dołkowi(dative, singular) · dołkom(dative, plural) · dołki(accusative, plural) · dołkiem(instrumental, singular) · dołkami(instrumental, plural) · dołku(locative, singular) · dołkach(locative, plural) · dołku(vocative, singular) · dołki(vocative, plural)