ˈdɔpʲit͡ɕ, dopʹić
Pochodzeniepol. do- + pić
- dokończyć picie czegoś, co już było wcześniej pite
“Spieszył się na pociąg, więc dopił szybko kawę i wyszedł z kawiarni.”
Formydopiję(singular, first-person, future) · dopijesz(singular, second-person, future) · dopije(singular, third-person, future) · dopijemy(plural, first-person, future) · dopijecie(plural, second-person, future) · dopiją(plural, third-person, future) · dopiłem(singular, first-person, past) · dopiłeś(singular, second-person, past) · dopił(singular, third-person, past) · dopiliśmy(plural, first-person, past) · dopiliście(plural, second-person, past) · dopili(plural, third-person, past) · dopiłam(singular, first-person, past) · dopiłaś(singular, second-person, past) · dopiła(singular, third-person, past) · dopiłyśmy(plural, first-person, past) · dopiłyście(plural, second-person, past) · dopiły(plural, third-person, past) · dopiłom(singular, first-person, past, potential, rare) · dopiłoś(singular, second-person, past, potential, rare)
Źródło: Wikisłownik