ˈdraka, draka
Pochodzenieros. драка → bójka
- colloquialkłótnia, awantura
“Po porażce swojej drużyny miejscowi kibice wywołali porządną drakę na głównych ulicach miasta.”
- colloquialnietypowe wydarzenie
Formydraki(nominative, plural) · draki(genitive, singular) · drak(genitive, plural) · drace(dative, singular) · drakom(dative, plural) · drakę(accusative, singular) · draki(accusative, plural) · draką(instrumental, singular) · drakami(instrumental, plural) · drace(locative, singular) · drakach(locative, plural) · drako(vocative, singular) · draki(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik