ˈdudɛk, dudek
Pochodzeniepłn. prasł. *dudъkъ, wyraz dźwiękonaśladowczy
- Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie
- colloquialgłupiec
“Doktor powtórzył tylko to, co jakiś dudek powiedział na śledztwie”
Formydudka(genitive, singular) · dudkowi(dative, singular) · dudka(accusative, singular) · dudkiem(instrumental, singular) · dudku(locative, singular) · dudku(vocative, singular) · dudki(nominative, plural) · dudków(genitive, plural) · dudkom(dative, plural) · dudki(accusative, plural) · dudkami(instrumental, plural) · dudkach(locative, plural) · dudki(vocative, plural) · dudków(accusative, plural) · dudkowie(depreciative, nominative, vocative, plural)