ˈdɨkta, dykta
- płyta sklejona z fornirów
- szerokość pola znaku w danym kroju pisma
- denaturat wypijany przez meneli
Formydykty(genitive, singular) · dykcie(dative, singular) · dyktę(accusative, singular) · dyktą(instrumental, singular) · dykcie(locative, singular) · dykto(vocative, singular) · dykty(nominative, plural) · dykt(genitive, plural) · dyktom(dative, plural) · dykty(accusative, plural) · dyktami(instrumental, plural) · dyktach(locative, plural) · dykty(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik