ˈdwutɔ, du̯uto
Pochodzeniest.pol. dłóto < prasł. *dołto
- metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania
Formydłuta(genitive, singular) · dłutu(dative, singular) · dłutem(instrumental, singular) · dłucie(locative, singular) · dłuta(nominative, plural) · dłut(genitive, plural) · dłutom(dative, plural) · dłuta(accusative, plural) · dłutami(instrumental, plural) · dłutach(locative, plural) · dłuta(vocative, plural)