ˈɛrvʲĩn, ervʹĩn
Pochodzenieniem. Erwin < swn. heri + wini → drużyna wojenna + przyjaciel, a więc dosł. → chętnie wojujący
- imię męskie
“Imię Erwin nosił polski piłkarz pochodzący z Katowic.”
FormyErwina(genitive, singular) · Erwinowi(dative, singular) · Erwina(accusative, singular) · Erwinem(instrumental, singular) · Erwinie(locative, singular) · Erwinie(vocative, singular) · Erwinowie(nominative, plural) · Erwinów(genitive, plural) · Erwinom(dative, plural) · Erwinów(accusative, plural) · Erwinami(instrumental, plural) · Erwinach(locative, plural) · Erwinowie(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik